آغاز برداشت پیاز، کلزا و جو در فریدن

[ad_1]

رامین رستمی در گفتگو با خبرنگار ایمنا از شهرستان فریدن، از آغاز برداشت پیاز در سطح ۸۰۰ هکتار از مزارع شهرستان خبر داد و اظهار داشت: با توجه به مشکلات مربوط به سرمازدگی سال گذشته و هم چنین نصب کنتورهای هوشمند در چاه ها، کشت این محصول با یک ماه تاخیر و ۳۰ درصد کاهش محصول نسبت به سال گذشته انجام می شود.

وی با بیان اینکه برداشت پیاز از ۲۵ تیر ماه آغاز  شده است وتا اواخر شهریور ماه ادامه دارد، افزود: پیش بینی می شود از این سطح ۶۰ هزار  تن محصول پیاز  در دو رقم پیاز سفید و پیاز زرد برداشت  شود.

رئیس جهاد کشاورزی فریدن در ادامه افزود: برداشت کلزا از سطح ۵۵ هکتار از مزارع شهرستان  نیز آغاز گردیده است.

وی با بیان این که ارقام کشت شده شامل ارقام فرانسوی نبتون ناتالی وهیدرومل و ارقام آمریکایی مونسانتور ورقم ایرانی اکاپی بوده است، افزود:  پیش بینی می گردد ۱۱۰ تن کلزا از مزارع شهرستان برداشت شود.

رستمی هم چنین از آغاز برداشت برداشت جو در سطح ۱۲۰۰ هکتار از اراضی زراعی شهرستان خبر داد و گفت:  کشت جو درسال زراعی جاری  درسطح  ۷۰۰ هکتار جو آبی و ۵۰۰ هکتار جو دیم اجرا شد.

وی ادامه داد:  با توجه به متوسط عملکرد ۴ تن در هکتار جو آبی و ۰/۸ تن در هکتار جو دیم پیش بینی می گردد ۳ هزار و ۲۰۰ تن محصول  جو از مزارع شهرستان برداشت گردد.

 رستمی هم چنین با بیان این که در سال جاری نیز خرید تضمینی گندم  از کشاورزان انجام می گیرد عنوان کرد: سطح زیر کشت گندم آبی حدود  ۳ هزار هکتار  و گندم دیم حدود ۲ هزار هکتار است که پیش بینی می گردد بیش از ۱۴هزار تن گندم از این اراضی برداشت گردد.

مدیر جهاد کشاورزی شهرستان فریدن در ادامه با اشاره به  بازدید ها و سرکشی های انجام شده توسط اکیپ امور اراضی شهرستان  گفت: با مشاهده چند مورد ساخت بناها های غیر مجاز در اراضی شهرستان، اخطارهای لازم به متخلفان و مالکان بناهای غیر مجاز داده شد.

وی ادامه داد: با انجام اقدامات لازم و قانونی و اخذ حکم تخریب از مراجع قضایی و ذیصلاح و با هماهنگی دادگستری و نیروی انتظامی شهرستان فریدن، اداره امور اراضی شهرستان نسبت به تخریب یک واحد دیوار کشی غیر مجاز در اراضی شهر دامنه، یک واحد ساخت وساز غیر مجاز و یک مورد دیوار کشی در سطح ۶۰۰ متر مربع در اراضی شهر داران اقدام نمود.

[ad_2]

لینک منبع

چرا زنان از مردان "امیدوار"ترند؟

[ad_1]

مجله خبری ایمنا، کافی است نگاهی به زندگی اقوام خود بیندازیم، در بین نزدیکان، افراد سالمند زیادی را می‌بینیم که بعد از فرستادن فرزندان به خانه بخت به تنهایی زندگی می‌کنند، پدیده‌ای که شاید در کمتر از سی‌سال گذشته به‌ندرت دیده می‌شد، اما این‌روزها شاهد افزایش روزافزون آن به‌ویژه در بین زنان سالمند به دلیل افزایش طول عمر و بالارفتن امید به زندگی‌شان هستیم.

امید به زندگی که در معمول‌ترین حالت در بدو تولد محاسبه می‌شود، از مهمترین شاخص‌های بررسی و شناخت هر جامعه است، شاخصی که نشان می‌دهد هر فرد باید حداقل انتظار چندسال زندگی در کشوری که در آن به دنیا آمده را داشته باشد، همچنین این شاخص نشان‌دهنده میزان توسعه‌یافتگی هر کشور است و به سطح کلی مرگ‌ومیر در بین همه گروه‌های سنی از کودک تا بزرگسال و سالمند اشاره دارد.

اگر این شاخص را در سطح جهانی بررسی کنیم، به الگوی نامتقارنی خواهیم رسید. این نامتقارن بودن به دلیل تاثیرپذیری آن از علل متفاوت ازجمله سبک زندگی رایج، خدمات بهداشتی و درمانی جامعه، میزان شادی در جامعه، سلامت محیط‌زیست، شرایط اقتصادی و توسعه‌یافتگی و نیز جنسیت افراد است. در این شماره «شهروند» الگوی امید به زندگی را در بین زنان و مردان بررسی می‌کند.

روند تغییر امید به زندگی در جهان امید به زندگی یکی از مهمترین شاخص‌های تعیین سلامت است و به وسیله این شاخص می‌توان به‌راحتی کشور مورد نظر را با کشورهای مختلف از نظر وضع سلامت مقایسه کرد.

در دویست‌سال گذشته میزان این شاخص به‌ویژه در کشورهای درحال توسعه به سرعت افزایش یافته است، سرعت بالای این افزایش به دلیل وارداتی‌بودن دانش و خدمات پزشکی به این کشورهاست. با این وجود، در کشورهای توسعه‌یافته نرخ امید به زندگی بیشتر از کشورهای درحال توسعه است، همچنین در کشورهای توسعه‌یافته امید به زندگی در زنان بیشتر از مردان است.

تحقیقات گسترده در سال‌های متوالی و در نقاط مختلف جهان نشان می‌دهد امید به زندگی در بدو تولد، ارتباط مستقیمی با میزان توسعه‌یافتگی هر کشور دارد و با توسعه‌یافته‌شدن آن کشور، نوعی جهش در امید به زندگی افراد آن جامعه به وجود می‌آید و امید به زندگی از زیر ۳۵‌سال به بالای ۷۰‌سال می‌رسد.

شواهد نشان می‌دهد مسن‌ترین فردی که تاکنون زندگی کرده ۱۲۲ساله بوده است، بنابراین می‌توانیم بگوییم که انسان‌ها می‌توانند تا ۱۲۲سالگی و حتی بیشتر عمر کنند، اما شماری بسیار اندک از افراد به این سن می‌رسند. امید به زندگی برای کل مردم دنیا در سال ۲۰۱۵، ۷۱.۴ سال (۷۳.۸ سال برای زنان و ۶۹.۱سال برای مردان) برآورد شده است. این شاخص از ۶۰‌سال در کشورهای آفریقایی تا ۷۶.۸سال در کشورهای اروپایی در نوسان است. میانگین جهانی امید به زندگی طی سال‌ ۱۹۹۰ به دلیل اپیدمی ایدز در آفریقا پایین آمد، اما این نرخ طی سال‌های۲۰۰۰ تا ۲۰۱۵ به دلیل کنترل ایدز حدود ۵‌سال افزایش یافت.

ژاپنی‌ها بیشترین طول عمر را دارند 

هر ساله امید به زندگی توسط ادارات ملی و بین‌المللی آماری برای مقاصد اقتصادی، اجتماعی و اهداف بیمه‌ای محاسبه می‌شود و این سازمان‌ها در بیشتر مواقع داده‌های یکسانی ارایه می‌دهند. یکی از مهمترین سازمان‌های بین‌المللی که به محاسبه شاخص امید به زندگی می‌پردازد، سازمان بهداشت جهانی است که در ‌سال ٢٠١٦، ژاپن را به‌عنوان کشوری با بیشترین امید به زندگی معرفی کرده است.

در ‌سال ٢٠١٦، امید به زندگی در ژاپن برای زنان نزدیک به ۸۷‌سال و برای مردان ۸۰.۵‌سال است. طول عمر بالای ژاپنی‌ها نه‌تنها به علت ژنتیک است بلکه از سیستم مراقبت بهداشتی قوی و مناسب، رژیم غذایی سالم و سطح پایین نابرابری ناشی می‌شود. بعد از ژاپن، کشورهایی ازجمله سوییس، سنگاپور، استرالیا، اسپانیا و… با یک یا دوسال اختلاف در امید به زندگی در رده‌های بعدی قرار دارند. اما در جدیدترین آماری که از امید به زندگی مردم در کشورهای مختلف جهان در ‌سال ٢٠١٧ توسط ایالت متحده آمریکا ارایه شده است، ترتیب و رتبه کشورها تغییر کرده، در این طبقه‌بندی موناکو در رتبه نخست و ژاپن در رتبه دوم قرار گرفته، همچنین رتبه ایران در این طبقه‌بندی ۱۵۳ است. 

    

نام کشور    امید به زندگی در زنان    امید به زندگی در مردان 

ژاپن                    ٨٦,٨                   ٨٠.٥ 

سوییس              ٨٥,٣                   ٨١.٣ 

سنگاپور               ٨٦,١                   ٨٠.٠ 

استرالیا               ٨٤,٨                   ٨٠.٩ 

اسپانیا                ٨٥,٥                   ٨٠.١ 

ایسلند                ٨٤,١                   ٨١.٢ 

ایتالیا                  ٨٤,٨                   ٨٠.٥ 

سوئد                  ٨٤,٠                   ٨٠.٧ 

فرانسه               ٨٥,٤                   ٧٩.٤ 

کره‌جنوبی           ٨٥,٥                   ٧٨.٨ 

سازمان‌های مختلف ازجمله سازمان بهداشت جهانی، سازمان همکاری و توسعه اقتصادی و… سالانه آمارهای متفاوتی از نرخ امید به زندگی ارایه می‌کنند.

منبع: سازمان بهداشت جهانی‌ سال ٢٠١٦ 

 زن بودن؛ عاملی موثر برای افزایش امید به زندگی 

با آن‌که الگوی سنی مرگ،  نشانه تاثیر زیستی در زندگی است، اما احتمال مرگ زنان و مردان با هم متفاوت است.

بعضی از این تفاوت‌ها مربوط به جنس و باقی مربوط به جامعه است. تفاوت گذاشتن بین علل زیستی و اجتماعی که منجر به تفاوت در اختلاف امید به زندگی و طول عمر زنان و مردان می‌شود، کار آسانی نیست، اما آنچه مشخص است طول عمر بیشتر زنان نسبت‌به مردان ‌است، این اختلاف در زمان گذشته به نفع مردان بوده، در گذشته به دلیل زایمان‌های پیاپی و سطح پایین بهداشت باروری، مرگ‌ومیر زنان بیشتر از مردان بود، اما با گذشت زمان و پیشرفت جوامع این اختلاف به نفع زنان تغییر کرد و این روزها زنان طول عمر بیشتری نسبت به مردان دارند. با قطعیت می‌توان گفت تفاوت مرگ‌ومیر زنان و مردان از همان دوره جنینی شکل می‌گیرد و در بارداری‌ها به‌ازای هر ١١٥جنین مذکر، صدجنین مونث در بارداری‌ها به وجود می‌آید، اما تعداد بیشتری از جنین‌های مذکر قبل از تولد می‌میرند، درنهایت به‌ازای هر صدنوزاد دختر به دنیا آمده، ١٠٥ پسر به دنیا می‌آید.

فاصله امید به زندگی بین دو جنس در کل جهان در ‌سال ۱۹۹۰ حدود ۴.۵‌سال بود که در سال ۲۰۱۵  تقریبا ثابت ماند و به ۴.۶ رسید. بالاتربودن امید به زندگی زنان نسبت به مردان به قدری مشخص و بدیهی است که جمعیت‌شناسانی همانند لوپز معتقدند: «اگر دختران و زنان جوان نسبت به مردان همسن خود دارای میزان مرگ‌ومیر بالاتری باشند، فقط و فقط نتیجه تبعیض و نابرابری اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی علیه زنان است.»

دیوید لوکاس و پاول میر از جمعیت‌شناسان و پژوهشگران حوزه سلامت معتقدند: «زنان از لحاظ زیستی بر مردان برتری بیولوژیکی دارند و فارغ از وضع اجتماعی و در شرایط ثابت برای هر دو جنس، زنان ٢,٥‌سال بیشتر از مردان عمر می‌کنند که این امر به هورمون استروژن و دستگاه ایمنی بدن زنان برمی‌گردد.

هورمون‌هایی که موجب می‌شوند زنان در مقابل بیماری‌های قلبی ناشی از کم‌خونی محافظت شوند و نسبت به مردان روحیه تهاجم‌پذیری کمتری داشته باشند، چراکه روحیه تهاجم‌پذیری و خشونت‌طلبی در مردان، موجب افزایش میزان مرگ‌ومیر آنها در اثر جراحات، درگیری‌ها و تصادفات در طی دوره کودکی و بلوغ می‌شود. همچنین زنان نسبت به مردان برون‌گراتر هستند و به سلامت خود بیشتر از مردان ارایه می‌دهند.»

زنان، سبک زندگی سالم‌تری نسبت به مردان دارند 

تفاوت در امید به زندگی زنان علاوه‌بر دلایل زیستی به عوامل اجتماعی برمی‌گردد. یکی از این عوامل موقعیت اجتماعی زنان است. امیر ریاحی، جمعیت‌شناس می‌گوید: «موقعیت اجتماعی زنان و میزان ارزشی که جامعه برای آنها قایل است، از عوامل اصلی بالابودن امید به زندگی آنهاست. در کشورهایی که مردان بر زنان تسلط بیشتری دارند، احتمال این‌که زنان عمر طولانی‌تری از مردان داشته باشند، بسیار پایین است.

همچنین در برخی از جوامع به‌خصوص جوامع توسعه‌نیافته‌ای همانند بنگلادش و هند،  پسرخواهی پدران و مادران ممکن است سبب نادیده گرفتن بهداشت دختران نسبت به پسران شود. البته این تبعیض‌ها در همه جوامع وجود ندارد.

در مناطقی که برنج کشت می‌شود، یعنی همان مناطقی که کار زنان ارزش بیشتری دارد، امید به زندگی زنان بیشتر از مناطقی است که در آنها گندم کشت می‌شود، چراکه در مناطقی که گندم کشت می‌شود، مردان بیشتر از زنان کار می‌کنند، اما در مناطق برنج‌کاری، کار زنان بیشتر و باارزش‌تر است.»

ریاحی معتقد است: «اشتغال یکی دیگر از عوامل اجتماعی تفاوت امید به زندگی زنان و مردان است، مردان بیش از زنان تن به شغل‌های پرخطر، استرس‌زا و کار در محیط‌های آلوده می‌دهند که این شغل‌ها موجب ناسالم‌شدن سبک زندگی آنها و پایین‌آمدن امید به زندگی‌شان می‌شود.»

ریاحی می‌گوید: «رژیم غذایی و سبک زندگی سالم در زنان بر افزایش امید به زندگی آنها بشدت تاثیر می‌گذارد. میزان خودکشی زنان کمتر از مردان و مراجعه آنها به پزشک به منظور بررسی وضع سلامتی‌شان بیشتر از مردان است، همچنین زنان کمتر از مردان از فست‌فودها، الکل و موادمخدر استفاده می‌کنند. مطالعات نشان می‌دهد از سده نوزدهم، مردها همواره بیشتر از زنان سیگار می‌کشیدند و این امر سبب افزایش خطر ابتلا به سرطان، بیماری‌های ریوی و قلبی-عروقی در مردان می‌شود و این بیماری‌ها احتمال مرگ را در بین مردان افزایش می‌دهد و حدود ۲۵‌درصد از تفاوت میرایی مربوط به جنسیت به سیگارکشیدن مربوط می‌شود.»

وی ادامه می‌دهد: «صرف بالا رفتن امید به زندگی برای داشتن یک جامعه سالم کافی نیست، بلکه دولتمردان و برنامه‌ریزان باید سعی کنند سال‌های در معرض بیماری را در بین افراد کاهش دهند، تصور کنید فردی تا ٨٠سالگی زنده بماند، اما ٣٠‌سال از عمرش را با بیماری دست‌وپنجه نرم کند، آیا می‌تواند از زندگی لذت ببرد، در نتیجه تمرکز جامعه باید روی بالابردن سال‌های فارغ از بیماری برای اعضایش باشد و تمرکز صرف بر بالابردن امید به زندگی لازم است، اما کافی نیست.»

امید به زندگی زنان در ایران 

امید به زندگی زنان در کشور ایران همانند سایر کشورهای درحال‌توسعه از یک قرن پیش دستخوش تغییر بوده و در طی این سال‌ها بیش از ٣٠‌سال افزایش یافته است.

این نرخ در ‌سال١٣٠٠ برای زنان ٤٠‌سال بود که نشان می‌دهد در ‌سال ١٣٠٠ زنان به‌طور متوسط تا ٤٠سالگی عمر می‌کردند و در این مدت کوتاه عمر، تعداد زایمان بالا سبب می‌شد از نظر بهداشتی در وضع مناسبی نباشند، با گذشت زمان به همراه ورود مدرنیزاسیون و انقلاب سفید تغییراتی در این نرخ حاصل شد و در سال ١٣٥٠ امید به زندگی زنان به ٦٠‌سال رسید.

بعد از انقلاب نیز با بهبود توسعه و پیشرفته‌شدن علم پزشکی و پایین آمدن میزان باروری بر این نرخ افزوده شد و در ‌سال ١٣٩٠ به ٧٤‌سال رسید و پیش‌بینی می‌شود این نرخ در سال‌های آینده روند صعودی خود را ادامه دهد.

تجرد زیستی زنان سالمند معضلی برای آینده 

در کمتر از یک قرن گذشته، امید به زندگی افراد به سختی به ٤٠‌سال می‌رسید. زنان در ١٥سالگی یا کمتر ازدواج می‌کردند و تا ٣٠سالگی چندین فرزند را با فاصله کم به دنیا می‌آوردند و اگر از زایمان‌های پیاپی و شرایط بهداشتی نامناسب باروری جان سالم به در می‌بردند حداکثر تا ٤٠سالگی دوام می‌آوردند و درنهایت در این سن فوت می‌کردند.

در قدیم، به‌ندرت پیش می‌آمد که زنان همه فرزندان خود را راهی خانه بخت کنند، شوهرشان فوت و به تنهایی زندگی کنند، چراکه اغلب، شوهران عمر بیشتری می‌کردند، اما این روزها با پیشرفت امکانات پزشکی، تغییر سبک زندگی و پایین آمدن تعداد دفعاتی که زن در طول دوره باروری خود باردار می‌شود، طول عمر زنان از مردان پیشی گرفته است و این روزها بشدت شاهد تجردزیستی زنان سالمند هستیم، پدیده‌ای که شاید در سال‌های آینده و با افزایش جمعیت سالمند کشور به یک معضل و مشکل اساسی برای جامعه تبدیل شود، چراکه این افراد به مراقبت، بیمه، امکانات رفاهی و پزشکی مخصوص نیازمندند و از امروز باید به فکر برنامه‌ریزی برای رفاه آنها باشیم.

چگونه امید به زندگی را افزایش دهیم؟ 

امید به زندگی به دلیل پیشرفت مراقبت‌های بهداشتی مانند کشف و معرفی واکسن‌های جدید، توسعه دارو  برای درمان ایدز و یا تغییر رفتار در جهت مثبت مانند کاهش میزان سیگارکشیدن و یا  کاهش مصرف نوشیدن مواد الکلی افزایش می‌یابد.

در طول قرن بیستم، امید به زندگی در بسیاری از کشورها بیش از ٣٠‌سال افزایش یافته است. برای بهبود بیشتر این شاخص همه نهادها و سازمان‌های اجتماعی باید جامعه را در پی دست یافتن به این هدف یاری کنند. افزایش سطح سلامت و رفاه عمومی به وسیله اصلاح نظام سلامت و  بهبود خدمات بهداشتی درمانی، بالا بردن میزان شادی عمومی در جامعه، حفظ و پیشگیری از نابودی محیط‌زیست، حمایت‌های دولتی از پایین‌آمدن قیمت غذاهای سالم، کاهش‌دادن استرس‌های اقتصادی مردم از طریق ایجاد مشاغل مناسب، کاهش ترافیک و بهبود فضاهای شهری برای فراغت افراد ازجمله کارهایی است که برنامه‌ریزان می‌توانند در جهت افزایش امید به زندگی افراد جامعه انجام دهند. 

[ad_2]

لینک منبع

مردان پسمانده!

[ad_1]

چرا میلیون‌ها مرد چینی هنوز مجرد هستند؟

مجله خبری ایمنا، با توجه به کمتر بودن تعداد زنان از مردان، مسابقه برای پیدا کردن یک همسر مناسب- و به دست آوردن دل او قبل از این که شخص دیگری وی را صاحب شود- سبب شده که مردان چینی برای یافتن شریک زندگی حد اکثر تلاش خود را بکنند

شنگنان، لقبی است که در چین به مردان مجرد بالای سی سال اطلاق می‌شود که معنی آن “مردان پَسمانده” است. آنها مردانی هستند که هنوز نتوانسته‌اند همسری برای خود بیابند و در کشوری که عدم توازن جنسیتی فزاینده‌ای دیده میشود، این یک مشکل بزرگ است.

 در اثر اجرای سیاست تک فرزندی، تعداد مردان چینی میلیون‌ها نفر بیشتر از زنان است و اگر چه این سیاست در سال ۲۰۱۵ کنار گذاشته شد، نتایج آن دهه‌ها ادامه خواهد داشت. به دلیل عدم توازن جنسیتی، برای مردان پیداکردن شریک زندگی مشکل شده و احتمالا این فاصله همچنان بیشتر خواهد شد.

تخمین زده می شود تا سال ۲۰۲۰، تعداد مردان چینی جویای همسر حدود ۳۰ میلیون نفر بیشتر از زنان مجرد خواهد بود. نیکلاس ابرستاد، کارشناس اقتصاد سیاسی، در کتاب خود به نام آینده ترکیب جمعیت، محاسبه کرده که تا سال ۲۰۳۰، بیش از یک چهارم مردان چینی سی و چند ساله هنوز در جستجوی همسر خواهند بود.

با توجه به کمتر بودن تعداد زنان از مردان، مسابقه برای پیدا کردن یک همسر مناسب- و به دست آوردن دل او قبل از یک شخص دیگر- سبب شده که مردان چینی برای یافتن شریک زندگی حد اکثر تلاش خود را بکنند. آنها برخی مواقع برای جلب توجه یک زن پول زیادی را در راه‌های ابتکاری و بعضی مواقع ناموفق از دست می‌دهند.

چرا میلیون‌ها مرد چینی هنوز مجرد هستند؟

نسل جوان حق انتخاب بیشتری دارند و به جای حرف والدینشان به دنبال حرف قلبشان می‌روند

در سال ۲۰۱۵ یک تاجر چینی چهل و چند ساله، یک آژانس همسریابی مستقر در شانگهای را که نتوانسته بود زنی برای او پیدا کند به دادگاه کشاند. این مرد چینی به منظور تلاش گسترده جهت یافتن شریک زندگی، حدود یک میلیون دلار خرج کرده بود.

در مورد دیگری، یک برنامه ریز کامپیوتر در شهر گوآنگژو، در جنوب چین برای باشکوه و استثنایی بودن لحظه تقاضای ازدواج از دوست دخترش، ۹۹ آیفون خرید. متاسفانه دختر تقاضایش را رد کرد و سرافکندگی او وقتی بیشتر شد که عکس‌های این ماجرا در سراسر رسانه‌های اجتماعی به طور گسترده منتشر شد.

بخشی از مشکل این است که روش‌های قدیم و جدید ملاقات افراد همیشه نتیجه بخش نیست. برای مدت‌های طولانی سال نوی چینی، موقعیت مناسبی برای این بود که افراد مجرد با شریک آینده زندگی شان آشنا شوند. در طول جشن سال نو چینی، که مقارن اواخر ژانویه تا اواسط فوریه است مردم به خانه دوستان و خویشاوندانشان می‌روند. از این رو افراد مجرد شانس زیادی برای ملاقات همسر آینده شان دارند.

ولی این سنت دیرینه همسریابی در دنیای مدرن اهمیت خود را از دست می‌دهد. در چین مانند هر جای دیگری آشنایی از طریق آنلاین به سرعت طرفدار پیدا می‌کند و از اپلیکیشن‌های ارسال کننده پیام مانند وی‌‎چت، به طور فزاینده‌ای برای آشنا شدن با مردم استفاده می‌شود. جون لی، می‌گوید: “در سال‌های اخیر در چین قرار ملاقات ( دختران و پسران) روز به روز علنی‌تر صورت می‌گیرد و به شیوه کشورهای غربی نزدیک‌تر می‌شود. نسل جوان حق انتخاب بیشتری دارند و به جای حرف والدینشان به دنبال حرف قلبشان می‌روند.”

چرا میلیون‌ها مرد چینی هنوز مجرد هستند؟

تغییر سنت‌ها

راه‌های متعدد برای تماس به اضافه در اقلیت بودن زنان سبب شده رویه‌های معمول مردم برای آشنایی و ازدواج تغییر یابد.

مردان به روانکاو یا افرادی که آنها را برای زنان جذاب تر کنند متوسل می‌شوند. حتی برخی برای خلاصی از کنجکاوی والدینشان با استفاده از اپلیکیشن‌های مخصوص، یک دوست قلابی کرایه می‌کنند تا او را به پدر و مادرشان معرفی کنند. گفته می‌شود ممکن است کرایه یک چنین کاری حدود هزار و ۴۵۰ دلار در روز باشد.

پیدا کردن همسر برای مردان مجرد در مناطق فقیر روستایی مشکل‌تر است چون بنا بر یک سنت قدیمی، شوهر باید بتواند قبل از موافقت زن با ازدواج در حد منطقی او را از نظر مالی تامین کند.

هانگ ینگ، زنی که سی و چند سال دارد و اکنون ازدواج کرده در شرح سنتی که در چین “اقتصاد مادر زن” خوانده می‌شود می‌گوید: “اگر مردی می‌خواهد ازدواج کند، مادر زن آینده‌اش از او خواهد خواست که قبل از هر گونه ادامه مذاکره، ابتدا یک خانه بخرد. و این خود یکی از دلایل گران‌تر شدن قیمت خانه در سال‌های اخیر است.”

ولی همین مشکل مالی، برای بسیاری از زنان هم پیدا کردن دوست پسر را دشوارتر می‌کند. به خصوص که عده زیادی از مردان چینی هم به دلیل هزینه مالی ازدواج تصمیم می‌گیرند دیرتر ازدواج کنند. و هنگامی هم که قصد ازدواج دارند، غالبا به دنبال زنان جوان‌تر می‌روند. اختلاف سنی ده تا بیست سال و حتی بیشتر زن و شوهر در چین امری عادی است.

هانگ ینگ می‌گوید: “وقتی زنها به ۳۲ سالگی می‌رسند، پیدا کردن مرد مناسب برایشان دشوار می‌شود. بسیاری از مردان چینی می‌خواهند با دختران جوان‌تر و زیباتر ازدواج کنند.” به عقیده کارشناسان، زنان هم به نوبه خود در جستجوی ثبات مالی هستند و در نتیجه به طرف مردهای مسن‌تر کشیده می‌شوند.”

هدر ما، سی و چند ساله است، شوهر کرده و در شانگهای زندگی می‌کند. او می‌گوید: البته بالعکس این سناریو هم می‌تواند درست باشد. “دختران بدون خواستگار” اصطلاحی است که در مورد زنان تحصیلکرده و مستقل از نظر مالی که ازدواج نکرده‌اند، به کار برده می‌شود.
تله والدین

والدین یک عامل بزرگ فشار روی فرزندان برای پیدا کردن شریک زندگی هستند و به گفته راجر ژو، ساکن سوژو، که ۳۹ سال دارد و ازدواج کرده، آنها همیشه حضور دارند: “والدین فکر می‌کنند که مسئولیت دارند به فرزند بالغشان برای تشکیل خانواده کمک کنند. به همین جهت به فرزندشان فشار وارد می‌کنند تا شریک زندگی‌اش را پیدا کند، با او بیرون برود و خودش را برای عروسی آماده کند.”

ملیندا هو، ۳۲ ساله و مجرد می‌گوید: “آشنایی‌هایی که والدین ترتیب آن را می‌دهند هنوز بسیار مرسوم است. در صورتی که دختر یا پسری ازدواج نکرده باشد، والدینش با انتقاد اجتماعی بزرگی مواجه می‌شوند از این رو معمولا والدین یک دختر علاقمندند تا قبل از این که دخترشان پا به سی سالگی بگذارد با شخصی که تا آن موقع نمی‌شناخته ملاقات و ازدواج کند.”

چرا میلیون‌ها مرد چینی هنوز مجرد هستند؟

گذشته از این گونه تلاش‌ها، بازارهای همسریابی هم وجود دارد. یکی از بزرگ‌ترین این بازارها در شانگهای است که اشباع است از آگهی‌های با دست نوشته شده والدین که شامل جزئیات اطلاعات فرزندان مجردشان مانند میزان درآمد، تحصیلات و شخصیت آنهاست. برخی از این والدین سال‌هاست که هر هفته به این بازار سر می‌زنند بدون این که به هدفشان رسیده باشند.

دلیل عمده تغییر در روش آشنا شدن مردم و این که مردها چطور زن دلخواه را به سوی خود می‌کشانند، این است که به جای ملاحظاتی مانند تامین مالی اکنون به عشق اهمیت بیشتری داده می‌شود.به طور مثال جون لی، می‌گوید عجله‌ای برای ازدواج کردن ندارد و ترجیح می‌دهد صبر کند تا مردی را که ارزش “قلب و روح” او را داشته باشد پیدا کند.

درست مثل هر جای دیگر دنیا، در چین هم قواعد جهانی عشق رؤیایی، هنوز ارزش خود را حفظ کرده است.

نتایج سیاست “تک فرزندی”: مشکلات فزاینده مجرد ماندن مردان در چین، عمدتا ناشی از سیاست تک فرزندی است که در سال ۲۰۱۵ کنار گذاشته شد. برای دهه ها دولت چین زوج‌ها را محدود به داشتن تنها یک فرزند کرده بود. تاریخچه طولانی ترجیح دادن فرزند پسر سبب شد که شمار قابل توجهی از نوزادان دختر را رها کرده یا در پرورشگاه بگذارند، وسقط جنین به دلیل جنسیت جنین یا حتی در موارد قتل نوزاد دختر به کرات اتفاق افتد.

[ad_2]

لینک منبع

کشیدن سیگار در ورزشگاه‌های کشور ممنوع شد

[ad_1]

به گزارش خبرگزاری ایمنا به نقل از روابط عمومی سازمان لیگ فوتبال ایران، طبق مصوبه هیأت رئیسه ‏سازمان لیگ فوتبال ایران در فصل ۹۷-۹۶ ورود و استعمال دخانیات ‏در تمامی ورزشگاه‌های کشور ممنوع است.‏

به این ترتیب سیگار جز اقلام ممنوعه محسوب شده و تماشاگران نباید ‏با سیگار وارد ورزشگاه شوند.‏

[ad_2]

لینک منبع

«بر پهنۀ دریا» در پاتوق هنرهای نمایشی نقد و بررسی می شود

[ad_1]

به گزارش ایمنا، پاتوق هنرهای نمایشی اصفهان که به تازگی با مساعدت اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان راه اندازی شده است، هر شنبه، پذیرای هنرمندان عرصه تئاتر و سینمای استان است تا مسائل روز هنری را تحلیل و بررسی کند.

موضوع مورد بررسی این پاتوق در روز شنبه، ۳۱ تیر ماه، نقد نمایش «بر پهنۀ دریا» است که از ۱۷ تیر با حمایت تالار هنر در  سالن نمایش مجتمع فرهنگی هنری فرشچیان در حال اجراست. این نمایش به نویسندگی اسلاومیر مروژک و با کارگردانی ایمان جمشیدیان، روایتگر داستان سه شخصیت «گندهه»، «متوسطه» و «کوچیکه» است، که سوار بر قایقی در دریا سرگردان هستند. آن ها به دلیل اتمام آذوقه، از فرط گرسنگی تصمیم می گیرند قرعه ای بیندازند و نام هر که در آمد دو تای دیگر او را بخورند، در نهایت قرعه به نام کوچکتر می افتد و…

گفتنی است، در این نمایش ایمان جمشیدیان، یاسمین صغادی، رویا عیدی وند و فرشته احمدی ایفای نقش می کنند و امروز روز پایانی اجرای این گروه نمایشی در مجتمع فرهنگی هنری فرشچیان است.

علاقمندان برای شرکت در جلسۀ نقد و بررسی «بر پهنۀ دریا» می توانند امروز، ۳۱ تیر ماه، رأس ساعت ۱۸:۱۵ به هنرستان هنرهای زیبای پسران مراجعه کنند. /

[ad_2]

لینک منبع

در مرکز تخصصی بانوان آفتاب «کاملا آزاد» باشید!

[ad_1]

به گزارش ایمنا، نمایشگاه “من کاملا آزادم” همزمان با هفته عفاف و حجاب و با هدف ایجاد تحولی در پوشش های اسلامی از ۲۱ تیرماه برگزار شد.

این نمایشگاه از سوی دفتر تخصصی بانوان آفتاب سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری اصفهان و با همکاری دفتر تخصصی نوین حجاب به مناسبت هفته عفاف و حجاب برنامه ریزی شد که با توجه به استقبال شهروندان، تا پنجم مردادماه تمدید و دائر است.

نمایشگاه “من کاملا آزادم” در ساعات ۹ تا ۱۲ و ۱۶ تا ۲۰ در محل بانوسرای آفتاب واقع در میدان قدس، ابتدای خیابان سروش، کوچه ۶۲(آفتاب) مورد بازدید علاقه مندان قرار می گیرد.

بانوان و شهروندان علاقه مند برای بهره مندی از این نمایشگاه و کسب اطلاعات بیشتر می توانند با شماره ۳۴۴۶۸۱۱۲ تماس حاصل کنند.

[ad_2]

لینک منبع

دومین نشان طلای کاروان ایران بر سینه ورزشکار اصفهانی/ مختاری رکورد زد

[ad_1]

به گزارش خبرگزاری ایمنا، هشتمین روز از رقابت‌های جهانی دو و میدانی معلولین با کسب یک نشان طلا و یک نشان برنز برای کاروان کشورمان همراه بود.

علیرضا مختاری (ورزشکار اصفهانی) و اسدالله عظیمی، دو نماینده ایران در ماده پرتاب وزنه، کلاس F۵۳ با هفت پرتابگر دیگر به رقابت پرداختند.

در پایان این مسابقات این ماده علیرضا مختاری با رکورد ۸ متر و ۳۵ سانتی‌متر ضمن دست یابی به نشان طلا، رکورد آسیا را نیز بهبود بخشید.

عظیمی، دیگر نماینده کشورمان در این ماده با رکورد ۷ متر و ۹۶ سانتی‌متر به نشان برنز دست یافت و نماینده آمریکا نیز  با رکورد ۸ متر و ۱۳ سانتی‌متر نایب قهرمان شد.

کاروان ایران تا کنون موفق به کسب یک نشان طلا، ۷ نقره و ۴ برنز شده است و با احتساب نشان طلای مختاری و نشان برنز عظیمی، شمار مدال‌های ایران به عدد ۱۴ رسید.

امروز شنبه، ۳۱ تیر ماه و در نهمین روز مسابقات جهانی لندن، سیامک صالح فرج زاده در پرتاب دیسک کلاس F۳۴، سامان پاکباز در پرتاب وزنه کلاس F۱۲ و سجاد محمدیان در پرتاب وزنه کلاس F۴۲ به مصاف حریفان خواهند رفت.

رقابت‌های جهانی دو ومیدانی لندن با حضور بیش از هزار ورزشکار از ۱۰۰ کشور دنیا، از ۲۳ تیر تا اول مردادماه در جریان است و کاروان ایران نیز با ۲۰ ورزشکار در این مسابقات حضور یافته است.

[ad_2]

لینک منبع

فعالیت ۷۵۰ مرکز دارالقرآن در کشور

[ad_1]

به گزارش خبرگزاری ایمنا به نقل از ایسنا، مسیب‌زاده در مراسم اختتامیه سی و پنجمین دوره مسابقات سراسری قرآن، عترت و نماز دانش‌آموزان دختر سراسر کشور در اردبیل با بیان اینکه برای توانمندسازی معلمان و دانش‌آموزان در این سه حوزه طرح‌های مختلفی را در بخش وزارت آموزش و پرورش اجرا می‌کنیم، افزود: طرح امام‌شناسی، مصباح‌الهدی و همچنین طرح‌های حوزه یاوران نماز و حفظ موضوعی و ترتیبی قرآن کریم نمونه این طرح ها است امیدواریم نتیجه مطلوبی از آنها دریافت کنیم.

مدیرکل قرآن، عترت و نماز وزارت آموزش و پرورش با اشاره به اینکه در این مسابقات بیش از ۵۰۰ دانش آموز شرکت داشتند، یادآور شد: این دانش‌آموزان گلچینی از بین ۷ میلیون دانش‌آموزی هستند که در مراحل مختلف مدرسه تا سطح کشور در مسابقات متنوع قرآن، عترت و نماز دانش‌آموزان سراسر کشور حاضر شده و با علاقمندی در این رویداد حضور پیدا کردند.

وی به تصویب سند جامع تامین و اعتلای اقامه نماز در مدارس و برگزاری جشن‌های تکلیف در استان‌ها اشاره کرد وگفت: با تاکیدات مقام معظم رهبری مبنی بر حفظ قرآن در بین ۱۰ میلیون علاقمند به این حوزه آموزش و پرورش با لبیک به منویات مقام معظم رهبری در حفظ ترتیلی و موضوعی قرآن ورود پیدا کرده و اقدامات خوبی را نیز انجام داده است.

مدیرکل قرآن، عترت و نماز وزارت آموزش و پرورش در ادامه با اشاره به فعالیت بیش از ۷۵۰ مرکز دارالقرآن در حوزه دانش‌آموزی در کشور خاطرنشان کرد: اگر می‌خواهیم دانش‌آموزان به عنوان سرمایه‌های آینده کشور و اعتلای معنوی و معرفتی پیدا کنند باید بر مدار قرآن، ‌عترت و نماز تربیت متعالی پیدا کنند.

مسیب زاده به سرمایه‌گذاری ویژه آموزش و پرورش در این حوزه  اشاره کرد و افزود: امیدواریم برگزاری چنین رویدادهایی در استانی نظیر استان ولایت‌مدار اردبیل بستر خوبی را برای توسعه و نشر معارف قرآنی، عترت و نماز به وجود آورد.

مسیب‌زاده یادآور شد: استان اردبیل توانست در برگزاری سی و پنجمین دوره مسابقات قرآن، عترت و نماز دانش‌آموزان سراسر کشور در بخش پسران و دختران در روزهای اخیر سربلند بیرون بیاید که کمال تشکر را از برگزار کنندگان این مسابقات و مسئولین استانی داریم.

[ad_2]

لینک منبع

نحوه بازنشستگی پرستاران

[ad_1]

به گزارش خبرگزاری ایمنا به نقل از اداره کل روابط عمومی سازمان تامین اجتماعی، سیدمحمدعلی جنانی گفت: هیئت وزیران در سال ٦٨ در مصوبه ای، مشاغل پرستاری، بهیاری و کمک بهیاری را جزو مشاغل سخت و زیان آور اعلام کرد.

وی با بیان اینکه در این مصوبه با دو گروه شغلی روبرو هستیم، افزود:: پرستاران، بهیاران و کمک بهیارانی که شاغل دستگاههای اجرایی نظیر وزارتخانه ها وسازمان هستند و در قالب قانون نحوه بازنشستگی جانبازان، شاغلان مشاغل سخت و زیان آور، معلولین عادی و ناشی از کار  مصوب مجلس، مشاغل خود را احصاء و تقاضای سخت وزیان آوری شغل خود را اعلام کنند.

جنانی ادامه داد: پرستاران این بخش بیمه شده تامین اجتماعی هستند اما تحت پوشش قانون کار نیستند و لذا تقاضای بازنشستگی آنها باید به موافقت بالاترین مقام آن دستگاه برسد و به سازمان تامین اجتماعی ارسال شود.

مدیر کل امور فنی مستمری های سازمان تامین اجتماعی گفت: پرستاران، بهیاران و کمک بهیاران دستگاههای اجرایی در موقع بازنشستگی ٥ سال سنوات ارفاقی می گیرند و همچنین باید حداقل ٢٠ سال سابقه خدمت در شغل پرستاری را داشته باشند و حداقل دو سوم دوره کاری خود را در مشاغل سخت وزیان آور طی کرده باشند.

وی با اشاره به ماهیت شغل پرستاری به درجه یک، دو و سه افزود: به ترتیب به هر سال یک ماه، دو ماه، ٣ ماه تا حداکثر ٥ سال ارفاق تعلق می گیرد.

جنانی به گروه دوم پرستاران اشاره کرد و گفت: پرستارانی که در بخش خصوصی مشغول به کار هستند و مشمول قانون کار و قانون تامین اجتماعی هستند، می توانند تقاضای سخت وزیان آور بودن شغل خود را به ادارات کل کار تقدیم کنند و به ازای یک سال ٦ ماه تا حداکثر ١٠ سال ارفاق و بدون شرط سنی بازنشسته شوند.

[ad_2]

لینک منبع